Reisgids Corsica
Natuur

De flora van Corsica

Bijna 3.000 plantensoorten, waarvan 5% alleen op Corsica groeit: bomen, maquis, kust, en wat je niet plukt.

9 min leestijd Bijgewerkt op 30 oktober 2026
Bloeiende maquis boven de zee, bij BastiaFoto: SlimMars 13 / Pexels

De planten van Corsica

Volgens het Office de l’environnement de la Corse (OEC) telt het eiland bijna 3.000 plantensoorten, waarvan ongeveer 5% strikt endemisch: ze groeien nergens anders. De inventaris Flora Corsica (Jeanmonod et al., 2011) telt 2.781 wilde taxa, waarvan 2.237 inheems. Tussen de maquis aan de kust en de graslanden in het hooggebergte zijn de leefgebieden zeer gevarieerd.

De bomen van Corsica

De laricio-den (pinu lariciu)

Laricio-dennen op Corsica: rechte stammen met grijze, in platen gebarsten schors boven een bergdalPhoto : visual07, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

De laricio-den (Pinus nigra subsp. laricio), ook Corsicaanse den genoemd, vormt de grote bergbossen, ongeveer tussen 600 en 1.800 m. Zijn leefgebied, waar ook een vogel leeft, de Corsicaanse boomklever, beslaat ongeveer 43.000 ha. Je herkent hem aan zijn hoge, rechte stam. Hij groeit ook in Calabrië en op Sicilië. Zie het bos van Aïtone.

Zeeden en eiken

De zeeden (Pinus pinaster) is de andere grote den van het eiland. De steeneik (Quercus ilex, leccia in het Corsicaans) vormt donkere bossen in de heuvels en dalen, vaak boven de maquis. De kurkeik (Quercus suber, suvera) en de donzige eik (querciu) maken het beeld compleet.

Een voorbeeld in Corse-du-Sud: het bos van l’Ospedale

Boven Porto-Vecchio beslaat het bos van l’Ospedale, eigendom van de Corsicaanse overheid, 5.299 ha. In 2018 bestond het uit zeeden (61%), aardbeiboom (20%), laricio-den (9%), steeneik (8%) en kurkeik (1%).

Beuk, zilverspar en elzen in de bergen

In de bergen groeien ook de beuk (faiu) en de gewone zilverspar (abetu). Langs de bergbeken staan de zwarte els en de hartbladige els (Alnus cordata), ook Corsicaanse els genoemd. Boven de boomgrens vormt de geurende groene els struikgewas.

Bladeren en katjes van de geurende groene els, een ondersoort die endemisch is op CorsicaPhoto : Cardioceras, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

De geurende groene els (Alnus alnobetula subsp. suaveolens) is een bergstruik. Deze ondersoort komt alleen op Corsica voor.

Zijn er endemische bomen op Corsica?

Geen enkele boom is strikt endemisch op het eiland. De laricio-den en de hartbladige els hebben een zeer klein verspreidingsgebied, dat Corsica deelt met het zuiden van Italië. De enige endemische houtige plant van Corsica is de geurende groene els, en dat blijft een struik. Een inventaris die sinds 2004 loopt, telt bijna 200 opmerkelijke bomen, zoals een donzige eik in Quenza of een olijfboom in Oletta.

Tamme kastanje en olijfboom

Kastanjebolsters tussen de getande bladerenPhoto : Ylanite Koppens / Pexels

De tamme kastanje (castagnu) bedekt grote oppervlakken in het binnenland, vooral in de Castagniccia, die naar hem is genoemd. Kastanjemeel was lang het basisvoedsel in de dorpen: zie Corsicaans kastanjemeel.

Groene olijven aan de takken van een olijfboomPhoto : Enrique / Pexels

De olijfboom (ulivu) groeit aan de kust en in de heuvels; op sommige eilandjes staan nog wilde olijfbomen. De olie is beschermd met de AOP ‘Huile d’olive de Corse - Oliu di Corsica’: zie Corsicaanse producten.

Eucalyptus op Corsica

De gladde, gevlekte schors van een eucalyptusPhoto : James Collington / Pexels

De eucalyptus (Eucalyptus globulus) is geen Corsicaanse boom: het is een Australische soort die op het eiland is aangeplant en er niet inheems of verwilderd is. Je herkent hem aan de schors die in repen loshangt en aan de geur van de bladeren.

De planten van de maquis

Een helling vol dichte maquis bij SolenzaraPhoto : AmélieBertaigne, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

De maquis bedekt een groot deel van de heuvels van het eiland: een dichte, sterk geurende begroeiing van groenblijvende struiken, vooral in de zomer. ‘De maquis in gaan’ betekende je daar verstoppen om aan het gerecht te ontkomen. De planten worden nog gebruikt in de keuken, voor likeuren, honing en etherische oliën. De maquis brandt snel: houd je in de zomer aan het verbod op vuur maken en roken.

De meest voorkomende struiken, allemaal inheems:

  • de mirte (Myrtus communis, mortula);
  • de mastiekboom (Pistacia lentiscus, listincu);
  • de aardbeiboom (Arbutus unedo, albitru);
  • de boomheide (Erica arborea, scopa);
  • de Montpellier-cistusroos, de Kretenzische cistusroos en de saliebladige cistusroos (muchju);
  • de steenlinden en de doornige calicotome, met stekelig blad;
  • de kerrieplant (Helichrysum italicum, murza), die naar kerrie ruikt;
  • de rozemarijn (Salvia rosmarinus) en de kuiflavendel (Lavandula stoechas);
  • de Corsicaanse brem (Genista corsica), stekelig, die alleen op Corsica en Sardinië groeit.

De mirte

De witte bloemen van de mirtePhoto : resolfa / Pixabay

De mirte is een dichte maquisstruik met groenblijvende, geurende bladeren, vooral bij de zee en in de vlakte. Van de zwarte bessen wordt mirtelikeur gemaakt.

De aardbeiboom (l’albitru)

Nog oranje vruchten tussen de bladeren van de aardbeiboomPhoto : Sonny Sixteen / Pexels

De aardbeiboom groeit in de maquis, vaak samen met cistusrozen en boomheide. De rode vruchten worden gebruikt voor jam en likeur, en de bloemen leveren de bittere herfsthoning van de maquis met AOP: zie Corsicaanse honing.

De reuzenvenkel (a ferula)

Bloeiende reuzenvenkel in de maquis, bij BonifacioPhoto : Jean-Pol GRANDMONT, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

De reuzenvenkel (Ferula communis), met gele bloemschermen, staat in het voorjaar langs de wegen. Op deze plant legt de Corsicaanse koninginnenpage, een beschermde vlinder, zijn eitjes: zie de fauna van Corsica.

De affodil

Een bloeiende stengel van de affodilPhoto : Explorando la provincia de Cádiz / Pexels

In het voorjaar bedekt de affodil (Asphodelus ramosus) weiden en afgebrande terreinen met zijn stengels vol witte bloemen.

De planten van de kust

Onder water: het Neptunusgras

Een veld Neptunusgras onder waterPhoto : Eduardo Milla, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Het Neptunusgras (Posidonia oceanica, fulasca in het Corsicaans) is geen alg, maar een bloeiende plant die alleen in de Middellandse Zee voorkomt. De velden bieden beschutting aan veel vissen en beschermen de stranden tegen erosie; de dode bladeren vormen in de winter wallen op het zand, die nuttig zijn voor de kust. Het is landelijk beschermd (besluit van 19 juli 1988), net als de cymodocea, een andere plant van zandbodems: je trekt ze niet uit, en je gooit geen anker uit in de velden.

Zeenarcis en Illyrische zeenarcis

De zeenarcis (Pancratium maritimum) groeit in de duinen; anders dan in andere regio’s is hij op Corsica niet beschermd, maar laat hem bloeien. De Illyrische zeenarcis (Pancratium illyricum) groeit alleen op Corsica, Sardinië en een paar Toscaanse eilanden.

Endemisch lamsoor

Op rotsen in het opspattende zeewater groeien verschillende soorten lamsoor (geslacht Limonium) die in Frankrijk alleen op Corsica voorkomen. Het lamsoor van Bonifacio (Limonium bonifaciense) is bedreigd op de Rode Lijst van Corsica, en het lamsoor van Lambinon (Limonium lambinonii) groeit alleen op het eiland Lavezzu. In beide departementen beperken prefectorale besluiten uit 1991 het plukken van alle lamsoorsoorten tot een handvol en verbieden ze de verkoop.

Zeevenkel, helmgras en katoenkruid

Op het zand en de rotsen aan de kust groeien de zeevenkel (baschiccia), met vlezige bladeren, het helmgras dat de duinen vastlegt, de zeewolfsmelk, de blauwe zeedistel en het katoenkruid (diotis), bedekt met wit dons. Het plukken van katoenkruid is door dezelfde besluiten uit 1991 beperkt.

De hottentotvijg, een invasieve plant

De hottentotvijg (Carpobrotus edulis, ranfia di strega) vormt tapijten van vlezige bladeren op de rotsen. Hij is ingevoerd en eind 19e eeuw aangeplant bij de vuurtorens van Lavezzu en Mezu Mare. Nu overwoekert hij beschermde planten op de eilandjes, en de medewerkers van het natuurreservaat van de Bouches de Bonifacio trekken hem regelmatig uit.

Wilde bloemen en endemische planten van Corsica

Het Corsicaans nieskruid (a nocca)

Pollen Corsicaans nieskruid op de GR20, tussen Vizzavona en CapannellePhoto : JopkeB, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Het Corsicaans nieskruid (Helleborus argutifolius), dat alleen op Corsica en Sardinië groeit, vormt pollen met leerachtige, getande bladeren. Het is giftig: proef er niet van en geef het niet aan dieren.

De Corsicaanse tijm (erba barona)

De Corsicaanse tijm (Thymus herba-barona) vormt kleine kussentjes op berghellingen. Hij groeit ook op Sardinië, en een ondersoort op Mallorca. Pluk je er een beetje van, knip dan de stengels af in plaats van de plant uit te trekken.

Het vetblad

Het Corsicaans vetblad (Pinguicula corsica) is een kleine vleesetende plant die alleen op Corsica voorkomt. De kleverige bladeren vangen kleine insecten, in vochtige gebieden in de bergen.

De drosera rotundifolia

De ronde, kleverige bladeren van de zonnedauwPhoto : Cornelis Johannes (Kees) van Leeuwen / Pexels

De ronde zonnedauw (Drosera rotundifolia), nog een vleesetende plant, leeft in venen en pozzines. Hij is landelijk beschermd en gevoelig op de Rode Lijst van Corsica.

Bernards akelei (amore piattu)

Bernards akelei (Aquilegia bernardi) komt alleen op Corsica voor. Ze groeit in de bergen.

De Corsicaanse pioen (pigonia)

De roze bloem van de Corsicaanse pioenPhoto : Max.oppo, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Op Corsica groeien twee pioenen: de Corsicaanse pioen (Paeonia corsica), die ook op Sardinië en in het westen van Griekenland voorkomt, en de koraalpioen (Paeonia mascula), landelijk beschermd en kwetsbaar op de Rode Lijst van Frankrijk. Pluk ze niet.

De tongorchissen

Tongorchissen (Serapias) zijn orchideeën. Twee soorten die op Corsica voorkomen, de verwaarloosde tongorchis en de Nurra-tongorchis, zijn landelijk beschermd.

Cyclaam en krokus

De voorjaarscyclaam (Cyclamen repandum) is inheems, maar groeit ook in Italië en Kroatië. De Corsicaanse krokus (Crocus corsicus) groeit alleen op Corsica en Sardinië.

De pozzines

De pozzines bij het meer van Nino: kleine poeltjes in een vochtig grasland, waar een paard graastPhoto : Arnaud Abadie, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

De pozzine zijn vochtige graslanden in het hooggebergte, waar het water een mozaïek van kleine poelen vormt tussen kussens van kort gras. Je ziet ze onder meer op het plateau van de Coscione en rond het meer van Nino. Ze zijn zeer kwetsbaar: loop er niet op en blijf op de paden.

Plantennamen in het Corsicaans

NederlandsCorsicaansWetenschappelijke naam
Laricio-denpinu lariciuPinus nigra subsp. laricio
SteeneiklecciaQuercus ilex
KurkeiksuveraQuercus suber
Tamme kastanjecastagnuCastanea sativa
MirtemortulaMyrtus communis
MastiekboomlistincuPistacia lentiscus
AardbeiboomalbitruArbutus unedo
KerrieplantmurzaHelichrysum italicum
Corsicaans nieskruidnoccaHelleborus argutifolius
Corsicaanse tijmerba baronaThymus herba-barona
PioenpigoniaPaeonia
NeptunusgrasfulascaPosidonia oceanica

Corsicaanse namen volgens de databank Infcor van de ADECEC.

Beschermde planten: wat je niet plukt

Plukken is verboden voor de soorten op de landelijke lijst (besluit van 20 januari 1982) en op de regionale lijst van Corsica (besluit van 24 juni 1986, 62 taxa), waaronder de grootvruchtige jeneverbes. Van de planten op deze pagina zijn ook de ronde zonnedauw, de koraalpioen, twee tongorchissen, het Neptunusgras en de cymodocea beschermd. De prefectorale besluiten uit 1991 beperken het plukken tot een handvol, en verbieden de verkoop, van lamsoor, taxus, katoenkruid, gele gentiaan, oranje lelie en veenmos, en in Haute-Corse ook van hulst.

De rijkste leefgebieden worden daarnaast beschermd door zes natuurreservaten: Scandola, de eilanden van Finocchiarola, de lagune van Biguglia, de Bouches de Bonifacio, de eilanden van Cerbicale en de Tre Padule de Suartone.