De calanche van Piana (calanques de Piana; enkelvoud calanca) torenen uit boven de golf van Porto, aan de westkust, halverwege Ajaccio en Calvi. Het rode graniet is door erosie uitgehold tot holtes (de taffoni), bogen en naalden, en neemt vormen aan die je vanaf de weg kunt proberen te herkennen. Maupassant beschreef de rotsen als „tot driehonderd meter hoog” boven de zee. Het gebied hoort bij het werelderfgoed dat in 1983 op de UNESCO-lijst is gezet.
Photo : Tina P. / Pexels
Wat zie je in de Calanche van Piana?
Als je uit Porto komt, verschijnt de Tête de chien (Hondenkop) in een haarspeldbocht, ongeveer 7 km van het stadje, en markeert het begin van het gebied. Langs de D81 herken je daarna:
- de Dromedaris, op de kam boven het chalet Les Roches Bleues;
- het profiel van een indiaan, rechts van een rots die het Gebed (la Prière) heet;
- de Schildpad, die je vanaf het terras van Les Roches Bleues ziet;
- de Bisschop, met zijn mijter, aan de voet van het Hart;
- het Hart van de versteende geliefden, een doorboorde rots in de vorm van een hart, ongeveer 9 km van Porto, waar je de calanche verlaat.
De rotsen veranderen in de loop van de dag: laat in de middag, als de zon boven de golf zakt, krijgt het graniet zijn roodste kleur.
Waarom erheen
Het is een van de spectaculairste wegen van Corsica, en je rijdt hem in een uur. Maar de auto alleen is niet genoeg: je kunt niet stoppen waar je wilt, en in de bochten heb je weinig tijd om te kijken. Parkeer de auto en loop een uur over het muilezelpad: dan zie je de rotsen van dichtbij, in alle rust, ver van de auto’s. Vanaf zee is het beeld heel anders: daar vallen de kliffen recht in het water.